Nie jest żadną tajemnicą to, że każdy z nas w życiu może mieć jakieś problemy nie tylko ze zdrowiem, ale również z prawidłowym funkcjonowaniem naszego organizmu czy też układu nerwowego. Tak właśnie jest bardzo często u dzieci. Oczywiście nie da się w jednoznaczny sposób określić jakie są objawy tego typu zaburzeń, gdyż każdy organizm jest inny, ale można to jakoś bardziej uogólnić.
Kiedy konieczna może być pomoc sensoryczna?
Zacznijmy od tego, że gdy nasze dziecko rośnie to zawsze oczekujemy na jego pierwsze słowa. W przypadku, gdy takich słów przez długi czas nie słyszymy wówczas powinien być to dla nas jasny sygnał, że coś jest nie tak. Co wtedy zrobić? Wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem będzie wizyta u lekarza pediatry, aby ten ewentualnie mógł skierować nas do odpowiedniego specjalisty. Czasami niezbędne jest wykonanie specjalistycznych badań lub też uczęszczanie z dzieckiem na zajęcia integracji sensorycznej. To właśnie tam pracuje się nad tym, aby układ nerwowy naszej pociechy zaczął funkcjonować w prawidłowy sposób.
Co będzie, jeśli zlekceważymy jakieś objawy?
Jako, że raczej każdego dnia obserwujemy nasze dzieci powinniśmy w roli rodzica zachować się odpowiedzialnie i pod żadnym pozorem nigdy nie lekceważyć niepokojących zachować naszego dziecka. Kolejnym doskonałym przykładem może być nadwrażliwość na dotyk – wtedy na pewno konieczna będzie pomoc sensoryczna , dzięki której zapewne uda się to wyeliminować. W przypadku, gdy zostawimy z czymś takim nasze dziecko to w przyszłości może być mu bardzo trudno normalnie funkcjonować. Pamiętajmy o tym, że w tego typu terapiach należy być przede wszystkim cierpliwym, bo na efekty czasami trzeba czekać nawet kilka lat. Liczy się przede wszystkim regularność, gdyż bez niej nie będziemy w stanie pomóc naszemu dziecku w prawidłowym rozwoju. Zajęcia integracji sensorycznej zawsze prowadzone są przez osoby, które mają odpowiednie podejście do dzieci i potrafią z nimi dobrze współpracować.
Inne sygnały wskazujące na trudności SI
Problemy z integracją sensoryczną mogą manifestować się bardzo różnorodnie. Poza opóźnionym rozwojem mowy czy nadwrażliwością na dotyk, warto zwrócić uwagę na inne potencjalne sygnały u dziecka:
- Nadwrażliwość lub podwrażliwość na bodźce: Dziecko może np. zatykać uszy na codzienne dźwięki, unikać pewnych faktur ubrań czy jedzenia (nadwrażliwość) lub wręcz przeciwnie – poszukiwać intensywnych doznań, np. mocnego przytulania, kręcenia się, głośnych dźwięków (podwrażliwość).
- Problemy z koordynacją ruchową i równowagą: Może wydawać się niezdarne, często się potykać, mieć trudności z nauką jazdy na rowerze, łapaniem piłki czy wchodzeniem po schodach.
- Trudności z planowaniem motorycznym (dyspraksja): Problemy z nauką nowych czynności ruchowych, ubieraniem się, zapinaniem guzików, używaniem sztućców, naśladowaniem ruchów.
- Problemy z regulacją poziomu pobudzenia: Dziecko może być łatwo przestymulowane i mieć trudności z uspokojeniem się, lub odwrotnie – być ospałe, apatyczne i trudne do zaktywizowania.
- Unikanie lub nadmierne poszukiwanie bodźców: Np. wybiórczość pokarmowa, unikanie brudzących zabaw, huśtawek, albo ciągłe bycie w ruchu, fascynacja intensywnymi zapachami czy smakami.
- Trudności z koncentracją uwagi: Łatwe rozpraszanie się przez bodźce z otoczenia, problemy ze skupieniem się na zadaniu.
- Problemy z zachowaniem i emocjami: Nagłe wybuchy złości, płaczu (tzw. meltdowny), wysoki poziom lęku, frustracja wynikająca z trudności sensorycznych lub motorycznych.